Bilge Karasu Hayatı Edebi Kişiliği Eserleri


Hayatı
Bilge Karasu, 9 Ocak1930’da İstanbul’da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini İstanbul’da tamamladı. Şişli Terakki Lisesini bitirdikten sonra girdiği İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünden mezun oldu.
Basın-Yayın ve Turizm Genel Müdürlüğünde çevirmenlik yaptı. Ankara Radyosu Dış Yayınlar Bölümünde çalıştı. 1974 yılında Hacettepe Üniversitesine öğretim görevlisi olarak girdi. Çeşitli yayınevlerinde çevirmenlik yaptı.
Öykü, roman, deneme türünde eserler veren yazar, farklı biçim ve içerikte yazılar yazdı. Eserleri pek çok dergide yayınlandı, çeşitli ödüller aldı.  
Bilge Karasu,14 Temmuz 1995’te hayata gözlerini yumdu.
Edebi Kişiliği
Bilge Karasu, post modern öykü ve romanın en önemli temsilcilerinden biridir.
Eserlerinde bireyi işledi. Bireyin bilinçaltını, sorumluluklarını, iç çatışmalarını konu ederek, günlük hayatın rutinlerine ve açmazlarına yer verdi. Bağlı olduğu akım dolayısıyla bilinç akışı, iç konuşma, üst kurmaca gibi teknikler kullandı.
Bireyin sorunlarına ağırlık veren, onun günlük yaşamındaki açmazlarını derinlemesine işleyen bir yazar olarak öne çıktı. Sevgi, dostluk, yalnızlık, tutku, inanç, korku, ölüm gibi kavramlardan hareketle çağrışımlara yaslanan, eğretileme ve simgelerden sıkça yararlanan bir dil aracılığıyla kendine özgü bir üslup geliştirdi. Bu kavramları işlerken birey-toplum ilişkisini de göz ardı etmedi.
Dili kullanma konusunda çok ustadır. Öz Türkçe kelimeleri özenle kullanır. Dile başka bir boyut kazandırdığı gibi düşüncelerini yazıya aktarmada da oldukça başarılıdır.
Öykü ve romanlarındaki tasvirler oldukça farklı ve özgündür.
Yazarda “varoluşçu” felsefenin etkileri görülür. Onun öykülerini anlamak ve anlamlandırmak için felsefe ve edebiyat bilgisi gerekir. Edebiyatla felsefeyi birleştirmesi onun anlaşılmasını güçleştirmiş, ancak onu özgün ve usta bir yazar yapmıştır.
Eserleri
Öykü
Troya’da Ölüm Vardı (1963)
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı (1970)
Göçmüş Kediler Bahçesi (1980)
Kısmet Büfesi (1982)
Kılavuz (1990)
Roman
Gece (1985)
Deneme
Ne Kitapsız Ne Kedisiz (1994)
Narla İncire Gazel (1995)
Ödülleri
1963 Türk Dil Kurumu Çeviri Ödülü (Lawrance’den çevirdiği Ölen Adam ile)
1970 Sait Faik Hikaye Armağanı (Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı ile)
1991 Pegasus Ödülü (Gece İle)
1994 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü (Ne Kitapsız Ne Kedisiz ile)

EN ÇOK OKUNANLAR

Faruk Nafiz Çamlıbel “Sanat” Şiir İncelemesi

Yahya Kemal Beyatlı “Sessiz Gemi” Şiir İncelemesi

Cahit Sıtkı Tarancı “Otuz Beş Yaş” Şiir İncelemesi

Necip Fazıl Kısakürek “Kaldırımlar” Şiir İncelemesi

Ahmet Haşim “Merdiven” Şiir İncelemesi