Teşhis (Kişileştirme) Sanatı


İnsan dışındaki varlıklara insan özelliği verme sanatına teşhis (kişileştirme) denir. Bu söz sanatında insan dışındaki varlıklara üzülme, ağlama, mutlu olma, kızma, gülme gibi insana özgü nitelikler aktarılır.
Örnekler:
“Dinmiş denizin şarkısı rüzgâr uyumakta
  Rıhtım boyu sonsuz bir üzüntüyle karaltı
  Mevsim gibi süslenmiş Emirgan, Çınaraltı”
Bu dizelerde “deniz, rüzgâr, rıhtım boyu, Emirgan, Çınaraltı” kişileştirilmiştir. Şair bu cansız varlıklara insana özgü nitelikler vererek şiire hoş bir hava katmış, duygu ve düşüncelerini daha güzel bir şekilde ifade etmiştir.
“Tarihin dilinden düşmez bu destan
  Nehirler gazidir, dağlar kahraman”
Bu dizelerde tarih, nehirler ve dağlara insana özgü nitelikler verilmiş, böylece kişileştirme sanatı yapılmıştır.
“Salındı bahçeye girdi
  Çiçekler selama durdu
  Mor menekşe boyun eğdi
  Gül kızardı hicabından”
Burada çiçeklere, mor menekşeye ve güle insan özellikleri verilerek kişileştirme yapılmıştır.
“Artık dağlar sırtlarından kürklerini attılar.”
Burada dağlar sırtında kürk olan bir insan olarak düşünülmüştür.

EN ÇOK OKUNANLAR

Faruk Nafiz Çamlıbel “Sanat” Şiir İncelemesi

Yahya Kemal Beyatlı “Sessiz Gemi” Şiir İncelemesi

Cahit Sıtkı Tarancı “Otuz Beş Yaş” Şiir İncelemesi

Necip Fazıl Kısakürek “Kaldırımlar” Şiir İncelemesi

Ahmet Haşim “Merdiven” Şiir İncelemesi